Skaly wylewne

Skały wylewne z większymi próżniami o gładkich ścianach mają teksturę pęcherzykową. W teksturze gąbczastej ścianki między pustymi przestrzeniami są bardzo cienkie; np. w pumeksie. Tekstura żużlowa charakteryzuje się obecnością nieprawidłowych pustych przestrzeni o różnej grubości ścianek między nimi. Jeżeli puste przestrzenie skał o teksturze porowatej lub pęcherzykowej zostaną wtórnie wypełnione obcymi substancjami, to tworzą się wówczas tzw. Read more „Skaly wylewne”

Tekstura nosi nazwe oczkowej

Tekstura nosi nazwę oczkowej (lentykularnej), gdy składniki ziarniste twardsze, o kształtach soczewkowych, są otoczone cienkimi przylegającymi warstewkami, bardziej miękkimi blaszkowymi lub pręcikowymi. Gdy skała składa się głównie z drobnych cienkich blaszek, teksturę nazywamy łuskową. Gdy składniki skały układają się w słupki rozciągnięte w pewnym określonym kierunku. powstaje tekstura pałeczkowa. W teksturze kulistej składniki układają się koncentrycznie lub promienisto dokoła pewnego punktu (np. Read more „Tekstura nosi nazwe oczkowej”

Szczeliny wywolane cisnieniem

Przy rozpoczynającym się wietrzeniu kule rozluźniają się i rozpadają na koncentryczne skorupy. W utworzonych już skałach tworzą się płaszczyzny oddzielności wówczas, gdy skała zostanie poddana ciśnieniu górotwórczemu. Jeśli ciśnienie jest niezbyt silne, to tworzą się rysy; wyższe ciśnienie wywołuje przesunięcie części skały wzdłuż powierzchni oddzielności, powodując niejednokrotnie roztarcie i rozgniecenie materiału skalnego. Szczeliny wywołane ciśnieniem . przebiegają przeważnie stromo, mniej więcej równolegle do jednego systemu szczelin, dzięki czemu skała rozpada się na pionowe kolumny lub większe prostopadłościenne człony. Read more „Szczeliny wywolane cisnieniem”

Formy wystepowania skal i zmiany w ich budowie

Formy występowania skal i zmiany w ich budowie Zewnętrzne formy, które przybierają poszczególne skały, i w których łączą się ze sobą tworząc skorupę ziemską, są bardzo różne i zależne od sposobu tworzenia się skał. Skały osadowe tworzą warstwy układające się jedne na drugich. Skały magmowe wydobywające się z głębi ziemi, przeciskają się przez Skały utworzone uprzednio, wypełniają więc szczeliny i puste przestrzenie w skorupie ziemskiej, tworząc pnie, żyły, lakolity; skały magmowe docierające do powierzchni ziemi, rozprzestrzeniając się tworzą pokrywy, strumienie itp. Żyły skalne są to wypełnienia szczelin w zewnętrznych warstwach skorupy ziemskiej; mają one formy płaskie i przebiegają w różnych kierunkach przerzynając nieregularne skały sąsiadujące tj. wybuchowe i osadowe. Read more „Formy wystepowania skal i zmiany w ich budowie”

Lakolity sa to masy skalne ksztaltu bochenkowatego

Lakolity są to masy skalne kształtu bochenkowatego, tworzące się wskutek wciśnięcia się magmy w obręb starszych pokładów skał osadowych przy jednoczesnym częściowym ich wysklepieniu. Lakolity wysyłają również apofizy, które często rozwijają się w żyły pokładowe. Pokrywy powstają, gdy lawa: wulkaniczna rozlewa się szeroko, tworząc mniej więcej poziome powierzchnie dochodzące czasami do znacznych rozmiarów. Często spotyka się większą ilość pokryw zastygłych jedna na drugiej. Najczęściej tworzy je magma bazaltowa. Read more „Lakolity sa to masy skalne ksztaltu bochenkowatego”

Uszczelnianie olowiem reczne jest pracochlonne

Uszczelnianie ołowiem ręczne jest pracochłonne. Jeżeli więc jest do dyspozycji sprężarka, to zakuwanie ołowiem można wykonać za pomocą młotków pneumatycznych taniej i szybciej. Rury żeliwne o średnicy 500 -+- 1200 mm z kielichami są również stosowane do połączeń elastycznych śrubowych w rurociągach do wody na ciśnienie nominalne 16 kG/cm2. c. Uszczelnianie rur kielichowych ołowiem włóknistym Zamiast ołowiu lanego można używać do uszczelniania rur ołowiu chemicznie czystego, tzw. Read more „Uszczelnianie olowiem reczne jest pracochlonne”

Przykladowo wplyw ten bedzie rozpatrzony na preferowanej obecnie metodzie uprzemyslowienia za pomoca wielkich plyt

Przykładowo wpływ ten będzie rozpatrzony na preferowanej obecnie metodzie uprzemysłowienia za pomocą wielkich płyt. Istotnym problemem, z którym liczyć się należy przy organizacji wznoszenia obiektów budownictwa uprzemysłowionego, jest stworzenie ogólnej przestrzennej sztywności obiektów zmontowanych z wielkich płyt przez zapewnienie współpracy płyt zewnętrznych i wewnętrznych w miejscach ich połączeń oraz zabezpieczenia w sposób niezawodny spoin międzypłytowych pionowych oraz poziomych od przecieków deszczowych i przewiewów. W obiektach mieszkalnych połączenia stykowe międzypłytowe muszą mieć wytrzymałość i sztywność taką samą jak same płyty, dlatego połączenia płyt powinny być dokonane za pomocą połączeń ich zbrojenia (zazwyczaj betonem konstrukcyjnym) w taki sposób, aby tworzyły jednolity monolit. W ten sposób połączenia te mogą przejmować wszystkie działające w nich naprężenia, zarówno termiczne, jak i od osiadania bu dowli oraz od skurczu i pełzania betonu. Tego rodzaju rozwiązania polegające na monolityczności ustrojów złożonych z wielkich płyt mają roboczą strefę styku po stronie wewnętrznej płyt, gdzie w ciągu całego roku panują temperatury dodatnie. Read more „Przykladowo wplyw ten bedzie rozpatrzony na preferowanej obecnie metodzie uprzemyslowienia za pomoca wielkich plyt”